100 yılı aşkın süredir 8 Mart, tüm dünyada kadınların var olma ve haklarını savunma iradesini hatırlatan bir gün olarak anılmaktadır. Geçmişten bugüne eşitlik, özgürlük ve adalet için verilen kararlı bir direnişin sembolüdür.

Bu tarih bir kutlama değil; yüzyıllardır süren hak arayışının, dayanışmanın ve dönüşüm iradesinin en güçlü tarihsel ifadesidir.

Kadınların yalnızca kadın oldukları için verdikleri bu hak mücadelesi hala erkek egemen sistemin yarattığı eşitsizliklerle karşı karşıyadır. Yaşamın her alanında kendini gösteren bu durum; eğitimde, çalışma hayatında ve hatta en temel insan haklarında kadınların önüne görünür ve görünmez engeller koymaya devam etmektedir.

Kadın haklarını savunmak, yalnızca bireysel bir hak arayışı değil; adil, eşit ve çağdaş bir toplum inşa etmenin ortak sorumluluğudur. Bir ülkenin gerçek anlamda ilerlemesi ve toplumsal kalkınmasını sürdürülebilir kılabilmesi, kadınların eğitimden çalışma hayatına, bilimden sanata ve karar alma mekanizmalarına kadar her alanda eşit fırsatlara sahip olmasıyla mümkündür. Ancak tüm çabalara ve kazanımlara rağmen kadınlar hala cinsiyet temelli ayrımcılıkla, eşitsizlikle ve şiddetle karşı karşıya kalmaktadır. Bu tablo, kadın haklarının güçlendirilmesinin yalnızca bir beklenti değil, demokratik bir hukuk devleti olmanın temel gereği olduğunu açıkça göstermektedir.


Kadına yönelik şiddetin sona erdirilmesi, kadınların yaşam haklarının tam ve etkin biçimde korunması ve toplumsal cinsiyet eşitliğinin hayata geçirilmesi ertelenemez bir sorumluluktur. Kadın cinayetleri, bireysel olaylar değil; kökleri eşitsizlikte ve ayrımcılıkta olan ciddi bir toplumsal sorundur. Kadınların eşit, özgür ve güven içinde yaşayabildiği bir toplum için kararlılıkla çalışmaya devam ediyoruz.